زیرساختهای سبز شهری شامل مجموعهای از فضاهای طبیعی و نیمهطبیعی در شهرها هستند که نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی ایفا میکنند. این زیرساختها شامل پارکها، بامهای سبز، دیوارهای سبز و مسیرهای پیادهروی هستند که به کاهش آلودگی، کنترل دما و افزایش رفاه عمومی کمک میکنند.
در شهرهای مدرن، توسعه پایدار بدون توجه به زیرساختهای سبز امکانپذیر نیست. این فضاها علاوه بر جنبه زیستمحیطی، نقش اجتماعی مهمی نیز دارند و باعث افزایش تعاملات انسانی و کاهش استرس شهری میشوند.
در ایران نیز توجه به این حوزه در حال افزایش است و پروژههای جدید شهری تلاش میکنند تا فضای سبز را بهعنوان بخش جداییناپذیر طراحی شهری در نظر بگیرند. این روند میتواند آیندهای پایدارتر و سالمتر برای شهرها ایجاد کند.




