معماری پایدار یک رویکرد جامع در طراحی و ساخت ساختمان‌هایی است که به محیط زیست کمترین آسیب را وارد می‌کند. این نوع معماری با استفاده از منابع طبیعی به‌روش‌های مؤثر و کاهش مصرف انرژی، سهمی مهم در حفاظت از محیط زیست ایفا می‌کند.
ساختمان‌های سبز یا LEED-Certified ساختمان‌هایی هستند که از مصالح و تکنولوژی‌های محیط‌دوست استفاده می‌کنند. این ساختمان‌ها دارای سیستم‌های تصفیه آب، صفحات خورشیدی، و سیستم‌های عایق‌کاری پیشرفته هستند که مصرف انرژی را به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌دهند.
در ایران، صنعت ساخت و ساز به تدریج به سمت معماری پایدار پیش می‌رود. استفاده از مصالح بومی، طراحی بر اساس اقلیم منطقه، و بهره‌گیری از نور طبیعی از جمله راهکارهایی است که معماران ایرانی برای توسعه ساختمان‌های سبز به کار می‌برند. این تحول نه تنها برای محیط زیست مفید است، بلکه برای مالکین ساختمان نیز از لحاظ اقتصادی سود‌آور است.
